فاطمه{س}
فاطمیه که فاطمه را نیز می‌خواند، الزهرا (به عربی: «درخشنده»)، (متولد حدود 605، مکه، عربستان [اکنون در عربستان سعودی]) - متوفی 632/633، مدینه، دختر محمد (ص) بنیانگذار اسلام) که در قرون بعدی مورد احترام عمیق بسیاری از مسلمانان، به ویژه شیعیان قرار گرفت. محمد پسران و دختران دیگری داشت، اما آنها یا در سنین پایین مردند یا نتوانستند نسلی طولانی به دنیا آورند.دعای عرفه امام حسین صوتی اما فاطمه در رأس شجره نامه ای قرار گرفت که به طور پیوسته در طول نسل ها گسترش یافت و به عنوان اهل بیت مورد احترام قرار گرفت.
برای شیعیان، او از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است، زیرا با علی ازدواج کرد، که شیعیان او را وارث مشروع مرجعیت حضرت محمد (ص) و اولین امامانشان می‌دانستند. بنابراین، فرزندان فاطمه و علی، حسن و حسین، از نظر شیعیان به عنوان وارثان برحق سنت محمدی تلقی می‌شوند، که این خود نشان‌دهنده اهمیت فاطمه در میان مؤمنان شیعه است. بر این اساس، بسیاری از روایات اسلامی به زندگی حضرت فاطمه(س) کیفیتی با شکوه و نه معجزه می بخشد.
فاطمه هنگام هجرت محمد ا
ز مکه به مدینه در سال 622 همراه محمد بود
(رجوع کنید به هجرت). اندکی پس از ورود به مدینه، با علی، پسر عموی پیامبر(ص) ازدواج کرد. سال های اول آنها در فقر شدید زندگی می کردند. هنگامی که در سال 632 محمد با آخرین بیماری خود مواجه بود، فاطمه برای پرستاری از او در آنجا بود. او به طور کلی به وظایف داخلی خود پایبند بود و از دخالت در امور سیاسی اجتناب می کرد. اما پس از مرگ محمد، او با ابوبکر که جانشین محمد به عنوان خلیفه و رهبر جامعه مسلمانان (امت) شده بود، درگیری شدیدی داشت و فاطمه از علی در عدم تمایل او به تسلیم شدن در برابر حکومت ابوبکر حمایت کرد. او برای بار دوم بر سر اموالی که ادعا می کرد محمد او را ترک کرده بود با خلیفه درگیر شد. ابوبکر از تأیید ادعای او امتناع کرد و بنابر اکثر روایات، فاطمه پس از آن از صحبت با او خودداری کرد. او ماه‌ها بعد بر اثر بیماری یا جراحت درگذشت.
برچسب: ،
